Zanim coś powiesz…
Monika Górska | 2 stycznia 2026
Jakie były Twoje święta?
Mam nadzieję, że dobre. Smaczne. Zdrowe. Że Twój Żłóbek w sercu nie pozostał pusty.
Moje były… białe. Choć niestety nie od śniegu. Grypa wygrała 1:0, więc Boże Narodzenie spędziłam w łóżku, z herbatą i pokorą. Dużą ilością pokory.
Powoli wracam do sił i zerkam w przyszłość, choć jeszcze jak przez mgłę nad cieśniną Golden Gate. Dokąd ten nasz MOST pojednania, jedności i braterstwa, pokoju i miłości nas w tym roku zaprowadzi?
Może nie być idealny. Może nie być bez rys. Ale wystarczający, żeby po nim przejść.
A tymczasem, żeby tradycji stało się zadość, posyłam Ci nasze fabryczne, sprawdzone przybory, które mogą Ci się bardzo w stawianiu przęseł w tym nowym roku przydać!
Trzy sita. Opowieść Sokratesa
Któregoś dnia zjawił się u filozofa Sokratesa pewien człowiek.
– Posłuchaj Sokratesie, koniecznie muszę ci powiedzieć, jak się zachował twój przyjaciel.
– Od razu Ci przerwę – powiedział mu Sokrates – i zapytam, czy pomyślałeś o tym, żeby przesiać to, co masz mi do powiedzenia, przez trzy sita?
A ponieważ rozmówca spojrzał na niego nic nierozumiejącym wzrokiem, Sokrates tak to objaśnił:
– Otóż, zanim zaczniemy mówić, zawsze powinniśmy przesiać to, co chcemy powiedzieć, przez trzy sita. Przypatrzmy się temu. Pierwsze sito to sito prawdy. Czy sprawdziłeś, że to, co masz mi do powiedzenia, jest doskonale zgodne z prawdą?
– Nie, słyszałem, jak o tym mówiono, i…
– No cóż… sądzę jednak, że przynajmniej przesiałeś to przez drugie sito, którym jest sito dobra. Czy to, co tak bardzo chcesz mi powiedzieć, jest przynajmniej jakąś dobrą rzeczą?
Rozmówca Sokratesa zawahał się, a potem powiedział:
– Nie, niestety, to nie jest nic dobrego, wręcz przeciwnie!
– Hm! – Westchnął filozof. – Pomimo to przypatrzymy się trzeciemu situ. Czy to, co pragniesz mi powiedzieć, jest przynajmniej pożyteczne?
– Pożyteczne? Raczej nie…
– W takim razie nie mówmy o tym wcale! – powiedział Sokrates. – Jeżeli to, co pragniesz wyjawić, nie jest ani prawdziwe, ani dobre, ani pożyteczne, wolę nic o tym nie wiedzieć. A i tobie radzę, żebyś o tym zapomniał…*
A co powiesz na jeszcze jedno sito?
Sito… MBA 🙂 Miłości Bezinteresownej Agape…
To nasze czwarte przęsło scalające nasz adwentowy most
A jeśli dziś czujesz jeszcze, jak ja, trochę osłabienia… Jeśli brak Ci sił na jakieś wielkie postanowienia. To i dobrze.
Mosty nie powstają w jeden dzień.
Wystarczy, że wiesz, w którą stronę chcesz iść.
Tego Ci życzę na ten Nowy Rok.
Z nadzieją.
I z uśmiechem.
Pięknego, Dobrego i Prawdziwego Roku 2026, w Miłości!
Niechaj zadba o Ciebie cała Święta Rodzina i Nasz Najlepszy Ojciec!
*Moje ulubione Trzy sita, opowieść Sokratesa, znalazłam w fantastycznej książce „Bajki Filozoficzne”, Michel’a Piquemal’a.
Dołącz do dyskusji:
