Tej jednej rzeczy Bóg nie potrafi.

Dzisiaj przesyłam Ci trochę ciszy.

Moje 3-tygodniowe rekolekcje właśnie się skończyły.

Jak to jest, że kiedy Bogu „oddajesz” swój czas i robisz Mu w swoim życiu trochę więcej miejsca, On daje Ci o tyle, tyle więcej! Po raz kolejny przekonuję się, że jednej rzeczy naprawdę nie potrafi. Dawać mało 🙂

Czuję, jakby sam Jezus prowadził mnie tu za rękę… od kościoła do kościoła, od świętego do świętego, od zaułka do zaułka… od człowieka do człowieka. Od wschodu do zachodu słońca…

Te ostatnie dni w Neapolu, Asyżu i Rzymie tak intensywne w rozmowach i w ciszy z Jezusem, w spotkaniach z o. Dolindo, ze świętym Franciszkiem i zwłaszcza świętą Klarą. A na koniec jeszcze ze świętą Moniką i Augustynem i świętym Janem Pawłem II.

A na koniec, we wtorek rano, o 7 w Rzymie na mszy św. w kościele pasyjnym, w miejscu, gdzie przez dwa lata mieszkali św. Łukasz i św. Paweł.

Wszędzie tam nosiłam Cię w sercu i polecałam Bogu Ciebie i Twoje intencje, prosząc wszystkich tych świętych, by się wstawiali za Tobą. Jak ta natrętna wdowa, która naprzykrzała się sędziemu. To ufam, że i Tobie się spełni. Jak u Łukasza, w rozdz. 18,7-8.

A jeśli jesteś także Zaufanym czytelnikiem, to w San Giovanni Rotondo, u o. Pio będzie odprawiona msza św. w Twojej intencji.

Znasz już mnie chyba na tyle, że wiesz, że dzielę się tym z Tobą nie dlatego, że oczekuję jakichś podziękowań. Sama Ci proponowałam modlitwę 🙂, więc tylko daję znak, że pamiętałam. I Tobie też dziękuję za pamięć.

Wróciłam spełniona. Szczęśliwa. I z odpowiedziami na pytania, z którymi pojechałam.

Reszta jest milczeniem.

Milczeniem być musi. Żeby w tej ekscytacji nie zagadać Boga.

Przesyłam Ci więc poniżej kilka ważnych linijek.

Przeczytaj je uważnie. I wyczytaj tam coś dla siebie.

Niech ta cisza dobrze nas przygotuje na przeżywanie Wielkiego Tygodnia.

Coś mi mówi, że… będzie się działo…

Wiem, że to może zabrzmieć jak żart, ale… dasz radę zwolnić?

Na zdjęciach słynne krucyfiksy z kościoła San Damiano w Asyżu.

Dołącz do dyskusji: